mrkj

In mei...

Jaja, in mei komen kuikens uit! Vrijdag 22 mei zijn de laatste twee kuikens uitgekomen, maar hier is een hele toer aan vooraf gegaan. Drie weken hiervoor werd één van onze vier kippen broeds. Een haan hebben we niet, dus ook geen bevruchte eieren. Nu hebben we bij mijn oom bevruchte eieren gehaald, en de kip maar op het ganzennest laten zitten, waar ze op zat. De ganzen hebben we een nieuw nest gegeven.
Toen werd er nog een kip broeds... Weer eieren gehaald en de kip een plekje gegeven, weer de gans een nieuw nest gegeven. Gelukkig waren ze allemaal even bereidwillig.
Drie weken later, woensdag 20 mei, lagen er helaas twee dode kuikentjes in het nest. Niet mooi pluizig maar echt zoals ze zijn als ze net uit het ei komen. Diezelfde middag vonden we nóg drie dode kuikens uit het nest. We zijn tot de conclusie gekomen dat die kip de kuikens niet accepteerde. Het zou kunnen dat de kippen op een of ander moment zijn verwisseld en deze nog niet het 'moederinstinct' had maar nog bezig was met broeden. Zij zou immers het gevoel hebben dat de kuikens tevroeg uit aan het komen waren en ze dus nog onderontwikkeld zijn.
Dat was dus ontzettend jammer. Na wat beraadslagen met mijn oom en mijn vader die op vakantie was, hebben we de kippen omgewisseld. Met succes, want 21 mei kwamen twee kuikens uit, 22 mei de laatste twee. Er lagen nog twee eieren in het nest. Een van de twee was al eerder beschadigd en kwam niet uit, de andere ook niet meer.
Toch zijn we hartstikke blij met de vier kuikentjes die we nu toch hebben weten te redden (ook al was het misschien onze eigen schuld dat de eerste vijf het niet hebben overleefd).

Verrassingsei

We reden donderdag 22 mei over de Rijksweg in Mook/Plasmolen. Zag Marcel daar toch iets rollen over de grond, waar hij recht overheen probeerde te rijden. Hij zette de auto aan de kant, en nadat er nog een auto over het wriemelende ding heen was gereden schepte hij het snel van de weg af. Het kroop weer terug naar de weg dus nam hij het beestje mee. Andere dieren had hij niet gezien.
Het bleek een klein kuikentje te zijn. Na weer veel over en weer gebel hebben we gevraagd wat we het beste konden doen met dit eendenkuikentje (dachten we). 'Zet hem maar onder de kip, en anders breng hem maar naar mij,' luidde het antwoord van mijn oom. Ja we gingen nu natuurlijk niet bij de pakken neer zitten. Twee maal hebben we het kuikentje onder de kip gezet en een nachtje met rust gelaten. De volgende dag konden we het kuikentje al niet meer vinden. Even de kip van zijn nest gejaagd en daar piepte het kuikentje al onder de kip uit! Gelukkig, weer een zorg minder. Gewoon maar kuikenvoor geven?
Gezien we twee ganzen hebben die het niet zo op die kuikens hebben, kan de moederkip niet onbeperkt in de tuin rondlopen. Wanneer ik de tijd heb om erbij te zijn en de ganzen even op kan sluiten, kunnen de kuikens buitenlopen, met (pleeg)moeders erbij natuurlijk. Het eendje kan dan even van het gras genieten, en het is zo'n geweldig gezicht! De foto's zijn hieronder te vinden.

Maar wat nou zo leuk is: Het blijkt geen wilde eend te zijn, maar een nijlgans! (Het kuikentje is Zo en hij wordt Zo) Drie ganzen, joepie...
Het plan is deze gans niet te knippen (de pennen af te knippen zodat ze niet weg kunnen vliegen), zodat hij of zij kan gaan wanneer die wil. Hopelijk wil hij het dan ook een keertje...

Twee nieuwe gastjes

Een week later - 5 juni - kwamen onze laatste twee kuikens uit. Een Red Island en een zwarte ???. We hebben ze geprobeerd bij de moederkip te zetten, maar blijkbaar had zij genoeg pleegkinderen. Ze bleef de kuikens pikken tot we ze snel weg hadden gehaald. Een snaveltje bloedde (van de Red) maar deze is er gelukkig weer bovenop gekomen. Nadat onze 4de kip broeds is geworden probeerden we deze twee moederloze kuikentjes bij haar te zetten, maar zij wilde hier ook niks van weten. Nu zijn het twee hele hechte broertjes... of zusjes, daar komen we later nog achter. Helaas heeft het zo moeten lopen, maar de natuur is grillig, zoals we maar vaak genoeg merken...

Inmiddels (oktober 2009) zijn alle kippen volgroeid tot prachtige hennen (en haan). De Red in het verhaaltje hierboven heeft een vergroeide snavel (onderbeet). Of het door de aanval van moeder de kip komt... Geen idee. Maar ze zijn wel tam, De zwarte ??? en de Red Island! Hartstikke leuk! Met voeren en wat dan ook kun je ze op je arm of schouder zetten, als je heel stil blijft staan (ze houden niet van wiebelende ondergronden).

Onlangs sprak ik iemand wier dochter de birdwhisperer is. Echt zo gaaf, ze krijgt elke vogel binnen vijf minuten tam. Dat is een gave die je moet bezitten volgens mij...

Pics van de chicks

1 | 2 | 3 | 4 >>Hier is een selectie foto's te vinden van onze kuikentjes.

Spookje	Ze bleven niet zitten!	The entire family.
Vreemde eend (gans) in de bijt.		Een Red.